|
ARIS
BOUWENS MUSEUMWINKEL 23 MEI 2008
Terug in de tijd met een
schepje Buisman in de keteltjeskoffie, gezondheidsjarretels en Haarlemmer olie. Een twaalftal
Victorie vrouwen dompelt zich onder in grootsmoeders
gruttershistorie.
Aris Bouwens, de eigenaar
van de museumwinkel
in Noord-Scharwoude, verhaalt ons op smakelijke anekdotes. In het Westfriese dialect in de eetkamer. Met pakkende teksten op wandborden zoals:”Beter voorbehoed dan nageslacht”, een fraaie oude tap en een duiventil
in de vorm van een huisje. Als klassiek midde
l
tegen netel
(bel)roos,(de duif, niet de tap).Een grote,
ouderwetse slee is beladen met een v erzameling rieten koffertjes. De Queen bezit nog een identiek koffertje uit
die dertiger jaren. Het verjaardagscadeau aan haar moeder van heur verloofde. Dit praktische doch onromantische geschenk betekende direct het
einde van de verloving!
Aris verhaalt dat er vroeger aan de Dorpsstraat 240 bedrijfjes huisden, daarvan
zijn nu nog maar veertig winkels over. Ondanks de concurrentie was
kieskeurigheid naar de clientèle mogelijk. De winkelier bepaalde of je klant mocht worden. Zo werd een klant na drie weken slagersbezoek alsnog geweigerd“Hij most je magge”, zoals Aris toelicht. De Queen bepeinst dat de huidige
supermarkten dus in meerdere opzichten vrijheid betekenen.
Door de teloorgang, mede door de opkomst van de supermarkt, begon Aris in de 70er
jaren overbodige winkelattributen te verzamelen. Na mokken koffie met een plak krentenmik verkassen we naar de museumzolder om zijn verza meling te bewonderen. Talloze uithangborden, blikjes, potten en pakjes. Het kleine beschuitblikje, nog met een beschuitje met oranje muisjes, dat aan alle schoolkinderen bij de geboorte van prinses Juliana werd uitgereikt. Ook dat is nostalgie! Een koningshuis bestaande uit slechts drie personen: koningin, prinsgemaal
en prinsesje. Nu, een eeuw later, sponsert het Nederlandse volk bijna honderd nazaten.
Een aspirientje in een
aparte verpakking. Tegen alle kwalen gebruikt, dus ook als voorbehoedmiddel. En de vele toepassingen van soda (droogwater).Ook voor de wekelijkse weekbeurt van de “biene”. Voeten worden in het Westfries niet
apart aangeduid, evenmin als nagels. Want na het weken is het “Toine knippe”.En voor de Westfries is
“bil” het hel
e gebied tussen de knieën en de taille, zowel
voor- als achter.
Na al
deze interessante informatie laten wij op onze billen (de achterkant) neerzakken op terrasstoelen. En memoreren de spreuk in Aris eetkamer:”Geluk is niet morgen maar vandaag!”
| 
Aris Bouwens Museum 2008
