|
|
|
Maar dan
is het tijd voor koffie in het gezellige Eleanor Rigby tearoom hoekje én voor
het interview met Margriet. Niet de prinses, maar dat damesblad dat door onze
doelgroep wordt gelezen.
Maar dan is het onverwacht tijd en snellen we, veel wijzer geworden, de winteravond tegemoet.
|
Beatlesmuseum 2006
Op deze warme winterdag (13 graden!) verzamelen de Victorie vrouwen zich rond de
amazing collectie van Azing Moltmaker. Als vijftienjarige raakte hij
gepassioneerd door de Beatles en maakte dat tot zijn levenswerk. Hij schreef al
vierendertig boeken over hen en bezit unieke documenten. Zoals het originele
eerste contract met de Beatles uit 1967,getekend door
Gekleurde vinylplaten uit alle landen versieren de wanden en in de vitrines zijn
grappige gadgets uitgestald. Zoals glazen, een pantyverpakking, een dienblad en
een demo gitaartje; alles met kevertjes bedrukt. Voorts zijn er echte Beatles
jurken (nooit geweten dat die jongens dat droegen) een gordijn en een door de
Beatles gedragen jasje. Als je nog geen fan was zou je het ter plekke worden!
Azing reist wereldwijd om zijn souvenirs te achterhalen en borrelt over van
verhalen. Na een uur informatie worden dan ook de oortjes onder de Rode Hoeden
een beetje rood. 
Freule
Violette wordt op een trapje gezet en wij erom heen. De fotografe schiet tientallen foto’s want ze blijft ontevreden over het licht.
Wij ook! Na een half uur flitsen zien we alleen nog sterretjes! De interviewster
heeft na het standaardverhaal van de 
zeggen en tijd te nemen voor zelfontplooiing, via de Red Hat Society
bijvoorbeeld. En hoe zeg je nee? "Dat schikt me niet” of “Daar heb ik
geen zin in?” Plotseling zijn de 