|
|
|
Van alle kanten begeven Victorientjes zich
duinwaarts. Terwijl mobieltjes in de diverse auto’s zorgen voor interessante
conversatie.“Is er brand, wij zitten in een file?””Ja, wij fileren ook.
Nee, er is geen brand maar wij hangen achter trekkers met caravans”.”Oh, nou
wij slakken vast achter Duitsers, pinksterweekend toch!”Maar tenslotte
bereiken we gids Jan die ons meteen de duinen indrijft. Waar een koude zeemist
zich om blote voeten en kuiten slingert. Brrr! Jan, smaakvol gekleed in een rood jasje,
jazeker, poogt onze biologische kennis op te krikken. Verhaalt steeds opnieuw
over de appeltjes en de kegeltjes. Dat zijn die langwerpige staafjes met rode
puntjes welke binnen drie jaar veranderen in appeltjes of zoiets. Wat wonderlijk
toch, al die natuur! We krijgen er maar n Voorbij de Pirola Vallei en het Harger
Zandgat is het tijd voor de snackkar. Waaruit flesjes water worden gehesen. Door
Prinses Maffi royaal aangevuld met zakken vol chips, stroopwafels, drop en
stukjes appel. Zodat we na deze natuurlijke wandeling weer op krachten komen
voordat we gaan werpen. We werpen ons in met een grote schijven. Ze
dartelen speels op lucht- en windvlagen zowel zuid- als noordwaarts. Ho,stop!
Eerst de theorie van de techniek. De wijsvinger langs de rand, duim er recht
onder en rest van de hand er boven. Met een achterwaartse draai, zelfs een
kleine aanloop is toegestaan, werpe men O, maar dat moet lukken! Zeker met Prinses
Maffi die op haar geheel onnavolgbare wijze de disc achteloos in slechts twee
worpen in het mandje keilt. En zichzelf bijna ook, wat een enthousiasme!Te Het door Donna Victoria aangevoerde team
werpt heuvelopwaarts. Terwijl het met op comfort gestelde We lopen nu verbazingwekkend snel terug en een restaurant binnen. Klinken met een wijntje,spaatje of koffietje op deze geslaagde middag!
|