|
|
|
21 SEPTEMBER 2006 RODE HOEDEN VICTORIE BEZOEKEN FILM EN EXPOSITIE IN AMSTERDAM.
” Zo,op 13 augustus opgericht en nu al
zeventien leden? Ja, dan is er zeker behoefte aan een afdeling van de Red Hat
Society! En dames, wat ziet u er leuk uit! En gaat u ook nog flirten zo
onderweg?” informeert hij. En krijgt direct van Jacinta een schalkse blik
toegeworpen (nou man, wat staan we dan nu hier te
doen…)!! Om precies drie voor twaalf storten wij ons in de trein richting Amsterdam. Twee andere Red Hatters voegen zich in Castricum bij ons groepje. En daar zitten we dan, acht voor elkaar vreemde vrouwen met een rood naamkaartje, verstrekt door de Queen. Nou, eigenlijk is er helemaal niets vreemds aan want het dragen van een rode hoed verbroedert/verzustert. En als we in Amsterdam uit het station lopen en door een Amerikaanse Red Hatter worden aangesproken poseren we geroutineerd alsof we elkaar al jaren kennen.
Een aardige dame van de organisatie aan wie ik de situatie uitleg (helemaal van Heiloo en nog wel de eerste dag van ons chapter!!!)biedt aan dat we wel een broodje mee mogen eten. En ook ligt er een lijst klaar van workshops die gevolgd kunnen worden: buikdansen, smartlappen schrijven…Ik ga toch geheel anders aankijken tegen dit Ministerie…
Helemaal tevreden installeren wij ons, met banaan, op de vierde rij naast elkaar. En volgen vol spanning de belevenissen van een vertederende Reneé Zellweger tijdens de grote crisis in de dertiger jaren. Waar haar man probeert de armoede te overleven door te boksen. Boksen? Jakkes, dus bij Joke en Loes gaan af en toe de handjes voor de ogen. Maar het blijkt gelukkig toch een (waar gebeurd) verhaal met een happy ending. Dus er wordt even damesachtig gesniffeld voordat we ons weer onder de nog steeds staalblauwe hemel met brandende zon begeven. Is het nu tijd voor dat lang beloofde ijsje bij Linsen? Nee. Want Joke en Loes blijken up tempo dus we stiefelen direct door naar de Nieuwe Kerk, de tentoonstelling “DNA in Fashion”. En ondertussen alsmaar kreten van bewondering voor ons uiterlijk, voorbijgangers die foto’s van ons maken, visitekaartjes uitdelen enzovoort. Ja, Red Hat vrouwen worden benaderd als beroemdheden en trekken zelfs in Amsterdam de aandacht!
Tussendoor bij een naburig café even snel een drankje en voor de uitgehongerde Marijke een verbijsterend supergroot stuk appeltaart. Ook de serveerster valt voor onze hoeden en er wordt weer een toelichting gegeven en visitekaartje uitgereikt. Dan zwermen we weer de Nieuwe Kerk binnen.
Snel nog even naar de Bijenkort voor het
uitzoeken van een gezonde salade bij La Ruche. En kennismaken met de Huis Muis,
die onbekommerd over de vloer van het restaurant rent. Voor de laatste keer enteren we de Nieuwe Kerk. Een zeer interessante lezing van Suzanne Piët over mode en identiteit. Op haar vraag wie er behoort tot het avontuurlijke A type zijn wij de enigen die de hand opsteken. En ja hoor, uiteraard beaamt Suzanne dit en zegt dat ze ons Red Hat Ladies al opmerkte. En dat kennelijk de rest van de zaal bestaat uit op comfort en veiligheid gerichte B types. Zo…is dit nu Amsterdam? Het lijkt wel de provincie, het lijkt wel Heiloo….Oh, Oh!
En dan is de show over en pakken wij tram en trein naar Heiloo. Jacinta nodigt een mismoedig kijkende man uit om gezellig bij ons chapter te komen zitten. Dat gebeurt en hij fleurt er helemaal van op. Wij ook, niets leuker dan een interessant gesprek met een vreemde. In dit geval naar blijkt Kees Beentjes, filmvertaler in Castricum. Zo blijft ons uitje tot het eind toe boeiend en interessant en nemen we moe maar zeer voldaan afscheid op station Heiloo. |
Film & Museum 2006
perron
2 van Heiloo. De verslaggever van RTVNH, Bart Breukel, staat al gereed om ons
eerste uitje feestelijk in te luiden. Ja, we beginnen meteen maar met een life
interview!
De
straatruimte voor Tuschinky is geheel gevuld met felgele armbanddragers Bovenaan
de trap staat een uitsmijter die ons welwillend doch beslist tegenhoudt Wij
mogen er niet in en er draait geen film, is de boodschap. Tuschinsky is
afgehuurd door het Ministerie van Volksgezondheid en Welzijn. Totaal verbijsterd
accepteren wij van een in geheel doorzichtig plastic gehulde dame een
banaan.(Het verband tussen bananen en het betreffende ministerie
Eerst
maar eens de geheel specifieke impuls volgen en, net zoals een poesje bij
twijfel de oortjes gaat wassen, begeven wij dames ons naar de toiletten.
Buitenom. En daar ontdekt de queen een nieuwe ingang met een loket en ja
hoor...de locatie van de voorstelling is verschoven naar een andere zaal.
De
expositie showt vele mooie jurken uit diverse tijden en een aantal kunnen zelfs
worden gepast. Als je tenminste maatje 38 bezit of goed je adem in kunt houden.
Dus de Queen poseert met sleepjurk en een breed heupig model en constateert dat
het wel bijzonder stevige stof is. Dikke, gobelinachtige gordijnstof, wat we nu
aan de muren hangen.
De
nog aanwezige chapterleden hijsen zich in hoepelrokken want wat is het toch leuk
om je te mogen verkleden! En o ja, wat een interessante collectie korsetten.
Zelfs één met een boven- en beneden slotje!
Net
iets te snel voor Gerda om hem digitaal te vereeuwigen. 
Er
volgt een performance van smakelijke jongelingen geheel gehuld in het zwart die
zich met elegante bewegingen over het plankier wentelen.