|
|
|
|
Vijf
Victorientjes, voorzien van rode boa’s en koffers/tassen, worden door Donna
Kiki en haar hondje Kevic op station Alkmaar uitgezwaaid. Op het terras van
Harlingen,voorzien van een lift waar Divera di la Recara en de Queen dankbaar gebruik van maken,
spotten we het lachebekje Georgina Verbaan. Samen
schieten we speedy in de snelboot “Koegelwieck” naar het kunst- en
cultuurfestijn op Terschelling!
Vooraf
boekten wij één voorstelling (Blik) en daar blijft het helaas bij. Met 50.000
bezoekers zijn alle kaarten snel uitverkocht. Een kwartier nadat de kassa open
is trekken wij nummer 220, kansloos! “Ja, je moet vanaf zes
uur in het nabijgelegen weiland gaan liggen, dan maak je wel kans op een
kaartje!” horen we. Maar zelfs Lady Fleurs en de Queen, ochtendmensen bij
uitstek, slaan deze invitatie af. Dan maar
cultureren met ons verplicht aangeschafte paspoort.
Nu blijkt echter dat deze voorstellingen maar toegankelijk zijn voor
gemiddeld dertig bezoekers…. Het lukt ons toch nog om, in deze vier dagen, zes
performances te zien. Zo genieten we onder meer van dans in de duinen (“Merz en
Dansers”), pratende tentjes in het bos (Fata morgana), een expositie waarbij
Freule Violette van een ijsje geniet (Hot) en een experimentele huiskamer onder
de dennen (Aardlek). En
vooral van de vele vragen van bezoekers:”Welke act zijn jullie, waar en
wanneer treden jullie op?” Nou permanent! Zo ontstaat spontaan “de
kniekousen” en “de fooien” act. We worden behandeld als beroemdheden en
men wil met ons op de foto. Ook met die leuke jongen van de Postponers, die onze
ontmoeting op Hyves zet. Na een dag zijn we al bekend op het eiland, ze noemen
ons vrolijk “De Rode Brigade” en “De Rode Golf”. En vragen naar
onze achtergrond. “Zijn jullie een religie, wat is jullie doel?” Indachtig o Het
gebrek aan cultuur vullen we ruimschoots aan met culinair genieten. Van
mosterdsoep bij het strandrestaurant “Elvisplak” tot appelgebak bij “De
Groene Weide”, de thuishaven van de zanger Hessel. Het
waait, vooral ook hard, en onze bo Het
hoogtepunt van ons cultureel beleven is de voorstelling Blik van toneelgroep
Appel. Op het strand, met als achtergrond voorbijvarende schepen, bevindt zich
nu een snelweg van 80 meter lengte. Waar zich van alles afspeelt voor ons,
gezeteld op de eerste rij en gehuld in vele laagjes kledij en de rode poncho. En
dan… na vier dagen is het voorbij en reizen we per
bus, boot, trein en fiets huiswaarts. Waarbij Divera di la Recara wordt
opgewacht
door haar invoelende man en kinderen, uitgedost met rode hoeden.
|
Ons
huurhuis heeeft maxi uitzicht.Maar is wel zeer minimalistisch ingericht. De
handdouche sproeit te overdadig in de badkamer zonder douchewandjes, doch
handdoeken en vooral paarse slippers keren de watervloed. Freule Violette maakt
zich zorgen over de aanwezigheid van slechts één rolletje
toiletpapier."Maar er is toch een magnetron?"merkt Prinses
Myrtha op. Ach ja, dit is de ware creatieve improvisatie!
nze act roepen we op alles JA!
a’s wapperen heftig op onze sport -, opoe -,
kinderfietsen. Voor ieder van onze Victorientjes, variërend in lengte van 1.56
tot 186 mtr is er een passend ijzeren ros.
Freule Violette komt zelfs tot acht laagjes textiel als bescherming tegen de
frisse avondlucht. O ja, kleding.. Er blijkt een verse paarse aanvoer dus er
wordt door alle ladies textiel aangeschaft.
